Jak wygląda wizyta u trychologa?

Wizyta u trychologa nie jest nieprzyjemna, ani też bolesna. Trycholog zwykle przeprowadza badanie zwane trichoskopią. Trichoskopia polega na obserwacji włosa w przybliżeniu nawet 200-krotnym. Podczas badania widoczne są wszystkie zmiany na skórze głowy, w tym stopień jej zanieczyszczenia, skłonności do nadmiernego przetłuszczania, podrażnienia, stany zapalne, kondycja mieszków włosowych i włosów. Dzięki tej technice, trycholog może zauważyć problem i zlecić dalszą diagnostykę. Trichoskopia nie wiąże się z wyrywaniem włosów.

Bardzo ważną rzeczą jest szczegółowy wywiad dotyczący samego klienta oraz jego rodziny, podczas którego możemy częściowo dowiedzieć się, czy z łysieniem w rodzinie był kiedykolwiek problem. Te informacje są bardzo pomocne w diagnostyce, jak i podjęciu działań terapeutycznych. Na pewno warto zastanowić się, od kiedy obecne jest wzmożone wypadanie włosów? Czy występuje sezonowo, czy raczej utrzymuje się stale? Czy są okresy, kiedy następuje poprawa? Jak to jest/było/ u przodków? Czy brane są jakieś leki - na stałe (bądź doraźnie)Czy był już dotychczas leczony – jeżeli tak, to jakimi preparatami? Czy ma choroby przewlekłe? Trzeba zwrócić uwagę na niedobór witaminy D3, niedobór ferrytyny, czyli białka, które na terenie naszego organizmu wiąże żelazo, niedobór kwasu foliowego. Jeżeli mamy niedobór ferrytyny, to suplementujemy preparaty żelaza. Samo żelazo nie ma takiej wartości diagnostycznej, co ferrytyna. Ferrytyna, jak już pisałam wcześniej jest białkiem magazynującym żelazo w organizmie człowieka, z którego to źródła czerpią zasoby włosy, natomiast stan żelaza wynika w głównej mierze z aktualnej diety. Jeżeli magazyn jest pusty, to najpierw ulegają zaopatrzeniu w żelazo te narządy, które są niezbędne do życia: serce, mózg, wątroba, nerki. A włosy w procesie ewolucji są drugo-, a nawet trzecio-planowe (obok paznokci, czy zębów). Zatem jeśli mamy małe zasoby ferrytyny w organizmie, to włosy mogą wypadać, paznokcie rozdwajać się… Dalej- choroby autoimmunologiczne tarczycy, jak: choroba Hashimoto czy Gravesa-Basedowa. Hiperprolaktynemia, hiperkoryzolenia. Dodatkowymi czynnikami są stres, zmiany temperatury w postaci oparzenia słonecznego, czy odmrożenia. Przyczyną łysienia telogenowego mogą być również leki, w tym środki znieczulające stosowane podczas operacji. Uff.. dużo tego- choc i tak w skrócie.

Trycholog to nie wróżka, nie wyczyta z trichoskopii, czego brakuje w organizmie, choć, niektórzy, przychodząc na wizytę tak własnie myślą, i często słyszę pytanie, proszę powiedzieć czego mi brakuję, jakich pierwiastków, bo wypadają mi włosy. Otóż, nie powiem, bo nie wiem! Bardzo ważne są badania, bo na tym również opiera się wizyta trychologiczna- trichoskopii, wywiadzie i badaniach.

Badania, jakie są potrzebne:

Kuracje trychologiczne i ich efekty, zależą oczywiście od stopnia zaawansowania i rodzaju łysienia. Nie wszystkim można pomóc, ale w większości przypadków dają namacalne efekty. Czasem wystarczy peeling, odpowiedni szampon i kosmetyki pielęgnujących skórę głowy. Po trzech miesiącach obserwujemy zaprzestanie wypadania włosów i początek zagęszczenia. Po zakończeniu zabiegów nadal trzeba przyjmować suplementy, wykonywać masaże głowy. Włosy, które stymulujemy do wzrostu, będą przecież potrzebowały odpowiedniego środowiska. Czasem terapia musi być rozłożona na wiele lat, nawet do końca życia. Często używam porównania, że skóra głowy jest jak ziemia. Jeśli pole uprawiamy dobrze i systematycznie, wyrosną nam zdrowe rośliny. Jeśli używamy tylko pestycydów, roślina wyrośnie, ale szybko obumrze. W wielu przypadkach pomocne są zabiegi ostrzykiwania skóry głowy -mezoterapia osoczem bogatopłytkowym czy też mezoterapia witaminowa lub peptydowa.

Parę słów o łysieniu androgenowym

U większości mężczyzn z problemem łysienia, wynika z miniaturyzacji mieszków włosowych na skutek działania dihydrotestosteronu (DHT). Jest to silnie działająca pochodna testosteronu i jeśli  Twój organizm wykazuje genetyczną nadwrażliwość na działanie DHT, to włosy będą coraz słabsze, cieńsze i krótsze.
Badania naukowe udowodniły, że gen odpowiedzialny za utratę włosów może być przekazany zarówno ze strony ojca, jak i matki. Najlepszym wskaźnikiem tego, czy będziesz łysieć jest rodzinna skłonność. Spójrz na najbliższych. Jeśli rodzice, dziadkowie, rodzeństwo, wujowie i ciotki tracą włosy, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że będziesz zmagać się z tym samym problemem.
Gdy zauważysz postępujące łysienie, nie czekaj, ale interweniuj jak najwcześniej. Nie ma cudownego leku na łysienie, ale przy wdrożeniu odpowiednich metod, można złagodzić ten proces, wzmocnić włosy i przesunąć pojawienie się łysiny w czasie. Nie pomogą więc szampony, reklamowane jako zapobiegające wypadaniu włosów czy propagowane w sieci mikstury. W zależności do skali problemu można stosować farmakoterapię, np. minoksydyl. Jest to lek, który we wczesnej fazie łysienia może zahamować utratę włosów. Podobne działają leki na bazie finasterydu, np. Propecia. Rozwiązaniem są również zabiegi laserowe pobudzające cebulki włosów do wzrostu czy ostrzykiwanie skóry głowy   Osoczem bogatopłytkowym lub peptydami Dr Cyj Hair Filler. 

 

Wbrew pozorom problem utraty włosów dotyka również pań. Około 20 proc. dorosłych kobiet zmaga się z wypadaniem włosów – i to nie tylko po porodzie czy menopauzie. Podobnie, jak u panów, główną przyczyną łysienia u kobiet jest łysienie androgenowe o podłożu genetycznym. Najczęściej występuje ono między 20. a 45 r.
W łysieniu typu męskiego u kobiet włosy mogą się przerzedzać równomiernie lub od środka, a następnie od linii przedziałka pogłębiać na boki Rzadko natomiast występuje charakterystyczna dla panów „korona” na czubku głowy i cofnięta linia czoła, czyli tzw. zakola. Nie ma tutaj możliwości, by kobieta wyłysiała całkowicie, ale włosy są cieńsze, mniej gęste, więc różnica będzie zauważalna. Mogą też występować objawy takie jak świąd skalpu, łupież czy nadmierna produkcja łoju.

Osocze bogatopłytkowe - narzędzie w walce z łysieniem

Według   statystyk problem łysienia dotyka prawie 70% kobiet i ponad 90% mężczyzn. Dla wielu z nich utrata włosów jest nie tylko defektem kosmetycznym, ale i powodem zaniżonej samooceny i kompleksów.

Osocze bogatopłytkowe od ponad 30 lat z powodzeniem stosuje się w ortopedii, chirurgii i innych dziedzinach medycyny. Od niedawna innowacyjna receptura jest wykorzystywana również w terapii ludzi zmagających się z łysieniem.
Osocze otrzymuje się z własnej krwi. Pacjent zostaje poddany znieczuleniu miejscowemu, następnie specjalista pobiera próżniowo krew do probówek, by poddać ją wirowaniu w medycznej wirówce laboratoryjnej. Proces ma na celu oddzielenie czerwonych krwinek od osocza oraz jego kilkukrotne zagęszczenie.  Skoncentrowane PRP zawiera proteiny i czynniki wzrostu, stymulujące większą aktywność mieszków włosowych. Osocze  podaje się podczas zabiegu mezoterapii na skórę głowy – procedura polega na ostrzyknięciu obszarów dotkniętych największym przerzedzeniem włosów. Uwolnione z płytek czynniki wzrostu indukują komórki macierzyste mieszków włosowych do przejścia od stanu uśpienia do stanu aktywnego, co w efekcie przekłada się na stymulację odrastania włosów. Nowe włosy są mocniejsze i wyraźnie gęstsze, jednak na ostateczne rezultaty trzeba poczekać – proces odrostu trwa ok pół roku.
Warto dodać, że leczenie osoczem może być stosowane u osób, u których nie doszło do całkowitego zniszczenia mieszków włosowych – w przeciwnym wypadku nie będzie skuteczne.

EFEKTY ZABIEGU Z OSOCZEM BOGATOPŁYTKOWYM:
Pierwsze efekty są widoczne po mniej więcej 3 miesiącach od wykonania pierwszego zabiegu, bo tyle trwa cykl wzrostu włosa. Po pierwszych 6 tygodniach można zauważyć zmniejszenie wypadania włosów. Miedzy 8, a 10 tygodniem następuje poprawa struktury włosa. Pomiędzy 4 a 6 miesiącem od pierwszego zabiegu następuje poprawa gęstości włosów. Włosy stają się zdrowsze, pogrubione i bardziej sprężyste. Aby uzyskać optymalne efekty należy wykonać 4 zabiegi w serii, co miesiąc jeden zabieg.
Efekty wcześniej można zaobserwować u młodszych pacjentów, osoby ze średnim lub bardziej zaawansowanym wypadaniem włosów wymagają nieco więcej czasu aby uzyskać zamierzony efekt.

Wypadanie włosów- kiedy mamy powód do niepokoju?

Żeby wiedzieć czy mamy do czynienia z łysieniem, czy sezonowym wypadaniem włosów warto poznać cały proces wypadania włosów. Do łysienia dochodzi w wyniku zachwiania równowagi pomiędzy utratą włosów, a ich odrostem. Pamiętajmy, że wypadanie włosów jest procesem fizjologicznym- włosy człowieka podlegają ciągłej, cyklicznej, naturalnej wymianie. Włosy zawsze będą nam wypadać - dziennie człowiek może tracić około 70- 150 włosów, oczywiście liczba ta może podlegać wahaniom indywidualnym. Problem pojawia się wtedy, jeśli wypada ich ponad 150 sztuk i trwa to kilka tygodni.

Fizjologiczny cykl wzrostu włosa składa się z 3 głównych faz:

ANAGEN – to aktywna faza wzrostu włosa. Czas trwania fazy anagenu uwarunkowany jest genetycznie i wynosi od 2 do 7 lat. Na zdrowej skórze głowy aż 90 % włosów znajduje się w tej fazie.

KATAGEN– faza zanikania, która trwa kilkanaście dni. W tym czasie zmniejsza się opuszka włosa, a ten przestaje rosnąć przygotowując się do wypadnięcia. Włosy w tej fazie stanowią ok 3% całości.

TELOGEN - jest to faza wypadania, w której włos jest całkowicie zrogowaciały i nie zachodzą w nim już żadne procesy przemiany materii. W ciągu 30-90 dni cebulka staje się coraz cieńsza, aż w końcu włos wypada przy myciu, szczotkowaniu lub zostaje wypchnięty przez nowo rosnący włos. Faza ta trwa około 3 miesiące. W normalnych warunkach włosy w fazie telogenu stanowią około 13 procent całości naszego potencjału włosowego.

Estetyczny wygląd stał się wymogiem obecnych czasów. W dobie szamponów i odżywek, które zwiększają objętość włosów, nadając im puszystość, elastyczność, połysk, sprawiają, że jest ich na głowie więcej- przerzedzenie włosów często urasta do rangi problemu o znacznym wpływie na jakość życia.Nagła utrata włosów zaburza równowagę psychiczną oraz prawidłowe funkcjonowanie w społeczeństwie. Jeśli są zadbane i bujne, kojarzą się ze zdrowiem, oraz wpływają korzystnie na odbiór danej osoby przez otoczenie. Perfekcyjny wygląd ma duże znaczenie, a utrata włosów może go zaburzyć i prowadzić nawet do depresji.

Jakie są rodzaje łysienia? Poniżej postaram się je przybliżyć.

ŁYSIENIE TELOGENOWE

Przyczyny łysienia telogenowego obejmują zarówno czynniki dziedziczne jak i środowiskowe, które zaburzają stan równowagi panujący w organizmie. Wypadanie włosów telogenowych jest najczęstszą przyczyną przerzedzenia włosa, którego mechanizm polega na skróceniu fazy wzrostu włosa czyli anagenu, natomiast czas pozostałych faz cyklu włosowego pozostaje niezmieniony. Przyczyn tego schorzenia jest mnóstwo, dlatego ważny jest dokładny wywiad przeprowadzony z pacjentem. Łysienie telogenowe powodują choroby przebiegające z wysoka gorączką, szok organizmu wynikający z dużego stresu- na przykład śmierci kogoś bliskiego, rozwodu, zabiegu operacyjnego. Na łysienie telogenowe maja wpływ leki obniżające krzepliwość krwi, leki p/bólowe, B-blokery, antydepresanty, antybiotykoterapia, poród, odstawienie leków hormonalnych oraz środków antykoncepcyjnych zawierających duże dawki estorgenów, zatrucie metalami ciężkimi czy braki żelaza lub ferrytyny. Kobietom przerzedzają się włosy zarówno przed, jak i trakcie menopauzy, w związku ze spadkiem estrogenów. Powodem łysienia mogą być również zaburzenia pracy tarczycy - zarówno niedoczynność, jak i nadczynność.
Warto zauważyć, że wiele z wymienionych powyżej czynników jest odwracalnych. W takich wypadkach wypadanie włosów ma miejsce około 3-6 miesięcy po zadziałaniu przyczyny i jeżeli problem zostanie zażegnany włosy odbudowują się po około pól roku. Określenie przewlekłego łysienia telogenowego odnosi się od uogólnionego, przewlekłego wypadania włosów, bez ustalenia przyczyny, trwającego wiele miesięcy albo i lat. Rozpoznanie łysienia telogenowego powinno opierać się na wywiadzie, badaniu klinicznym i wynikach badań dodatkowych. Ważne jest określenie sposobu utarty włosów, nasilenia wypadania, charakteru ich odrostu, zebranie danych dotyczących pielęgnacji, przebytych infekcji, diety, określenia poziomu stresu. U 30% chorych z łysieniem telogenowym występuje objaw trichodynii, który polega na bólu, pieczeniu, swędzeniu bądź kłuciu w obrębie owłosionej skóry głowy, bez widocznych makroskopowo zmian chorobowych.

Jak leczyć łysienie telogenowe?

Leczenie tej jednostki chorobowej polega na wzmacnianiu cebulek włosa poprzez różnego rodzaju działania. Można tak robić, dlatego, że mieszki włosowe są zachowane. Dzięki temu możliwa jest regeneracja włosów. W przeciwieństwie do łysienia androgenowego, łysienie telogenowe ma zazwyczaj swoją odwracalną przyczynę. Bardzo dobrym pomysłem jest zmiana diety na taką, która wzmacnia nasze włosy, bogatej w witaminy z grupy B, kwasy tłuszczowe, cynk, miedz, żelazo.Bardzo dobrze sprawdza się zabieg mezoterapii igłowej, gdy włosy są słabe, wypadaja, wymagają wzmocnienia i odżywienia.
Niestety, czasami przyczyny łysienia nie można ustalić, a skrócony cykl wzrostu włosa trwa latami.

ŁYSIENIE ANDROGENOWE

Łysienie androgenowe to wbrew pozorom nie tylko męski problem. Ta jednostka chorobowa dotyka również kobiety. Warto zatem wiedzieć więcej na temat damskiego łysienia aby w razie potrzeby podjąć szybką interwencję i zapobiec dalszej utracie włosów. Schorzenie rozpoznaje się również u dzieci, ale dane na ten temat są bardzo skąpe.
Powiększające się zakola u mężczyzn i przerzedzania na szczycie głowy u kobiet związane są z łysieniem androgenowym. Łysienie androgenowe typu męskiego jest wynikiem nadwrażliwości na DHT, czyli pochodnej męskiego testosteronu. Genetyczna nadwrażliwość na DHT ma bezpośredni wpływ na miniaturyzacje mieszka czyli włos, który odrasta jest słabszy i cieńszy. Procesu tego nie można cofnąć, tylko spowolnić. Wysoki poziom androgenów we krwi przyczynia się do wzmożonego wypadania włosów na głowie, natomiast wpływa pobudzająco na wzrost włosów w innych okolicach, np. na obfity zarost. Jednak w związku z faktem, że u większości mężczyzn cierpiących z powodu łysienia nie stwierdza się wzrostu poziomu tych hormonów, wysnuto tezę, iż łysienie to zależy od nadmiernej wrażliwości mieszków włosowych na androgeny. Podsumowując, testosteron nie musi mieć wpływu na wypadanie włosów. Może być w normie albo w ogóle niski. Zależy to, jak wspomniałam wyżej, od tego czy mieszki włosowe są wrażliwe na działanie DHT – to skrót od dihydrotestosteronu, w który przekształca się testosteron dzięki enzymowi 5a-reduktaza. Jeśli mieszki włosowe są wrażliwe na ten związek wówczas dochodzi do tzw. miniaturyzacji mieszka i produkcji znacznie słabszych i cieńszych włosów.

ŁYSIENIE PLACKOWATE

Łysienie plackowate należy do grupy niebliznowaciejących postaci łysienia. Charakteryzuje się nagłym początkiem, a przebieg jest trudny do przewidzenia. Typowy dla tego schorzenia jest wczesniej nadmieniony, nieprzewidywalny przebieg oraz skłonność do spontanicznego odrostu włosów, z równoczesną możliwością nawrotu. Przyczyny schorzenia są niejasne. Uważa się,że łysienie plackowate występuje u osób z predyspozycją genetyczną. Za przyczynę podaje się stres emocjonalny, zaburzenia endokrynologiczne, głownie choroby tarczycy, atopowe zapalenie skóry czy zespół Downa, ale najnowsze badania pokazują, że przyczyną mogą być również zaburzenia autoimmunologiczne, czyli nieprawidłowe reakcje układu odpornościowego. Komórki obronne - limfocyty T - gromadzą się wokół mieszka włosowego i uniemożliwiają wyrośnięcie nowego włosa. Mieszek może tkwić w letargu wiele miesięcy, a potem nagle odblokować się. Nie zawsze włosy przerzedzają się równmiernie. Zmiany początkowo lokalizują się w okolicy potylicznej i czołowo-ciemieniowej. Ogniska chorobowe maja kształt regularny, są pozbawione włosów, a skóra pozostaje niezmieniona chorobowo. Łysienie plackowate najczęściej prezentuje się w postaci jednego lub wielu okrągłych ognisk pozbawionych włosów. W przypadku całkowitej utraty włosów skóry głowy schorzenie określa się jako alopecja totalis czyli całkowite łysienie.